ایرج میرزا

سر منبر وزیران را دعا کن

به صدق ار نیست ممکن با ریا کن

بگو از همت این هیأت ماست

که در این فصل پیدا می شود ماست

ز سعی و فکر آن دانا وزیرست

که سالم تر غذا نان و پنیرست

...

وکیلان ( نمایندگان مجلس آن زمان ) را بگو روح الامینند

ز عرش افتاده ، پابنده زمینند

مقدس زاده اند از مادر خویش

گناهست ار کنی بر مرغشان کیش

یقینا گر ز بی چیزی بمیرند

به رشوت از کسی چیزی نگیرند

فقط از بهر ماهی چند غاز است

که این بیچاره ها را چشم باز است

غم ملت ز بس خوردند مردند

ورم کردند از بس غصه خوردند

و ... الخ

ایرج میرزا

سیاست پیشه مردم حیله بازند

نه مانند من و تو پاک بازند

تماما حقه باز و شارلاتانند

به هر جا هرچه پاش افتاد آنند

به هر تغییر شکلی مستعدند

گهی مشروطه گاهی مستبدند

سیاست پیشگان در هر لباسند

به خوبی همدگر را می شناسند

همه دانند زین فن سودشان چیست

به باطن مقصد و مقصودشان چیست

از اینرو یکدگر را پاس دارند

یکیشان گر به چاه افتد در آرند

من و تو زود در شرش بمانیم

که هم بی دست و هم بی دوستانیم

چو ما از جنس این مردم سواییم

نشان کین و آماج بلاییم

ایرج میرزا

فقیه شهر به رفع حجاب مایل نیست

                                              چرا که هر چه کند حیله در حجاب کند

چو نیست ظاهر قرآن به وفق خواهش او

                                                رود به باطن وتفسیر نا صواب کند

ازو دلیل نباید سوال کرد که گرگ

                                               به هر دلیل که شد بره را مجاب کند

شهریار-ایرج میرزا

شهریار

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را

                                                      نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

کنون با بار پیری آرزومندم که برگردم

                                                      به دنبال جوانی کوره راه زندگانی را

.............................................................

ایرج میرزا

آن همه شوکت و ناموس شهان آخر کار

                                                   چند سطری است که بر صفحه ی دفتر گذرد

عاقبت در دو ، سه خط جمع شود از بد ونیک

                                                   آن چه یک عمر به دارا و سکندر گذرد

 

ایرج میرزا

به نظر می رسد اوضاع کشور ما از زمان ایرج میرزا تا به حال تغییری نکرده است :

سر منبر وزیران را دعا کن

به صدق ار نیست ممکن با ریا کن

بگو از همت این هیأت ماست

که در این فصل پیدا می شود ماست

ز سعی و فکر آن دانا وزیر است

که سالم تر غذا نان و پنیر است

...                                

وکیلان را بگو روح الامینند

ز عرش افتاده پا بند زمینند

مقدس زاده اند از مادر خویش

گناهست ار کنی بر مرغشان کیش

یقیناْ گر ز بی چیزی بمیرند

به رشوت از کسی چیزی نگیرند

به جز شهریه مقصودی ندارند

به هیچ اسم دگر سودی ندارند

فقط از بهر ماهی چند غاز است

که این بیچاره ها را چشم باز است

غم ملت ز بس خوردند مردند

ورم کردند از بس غصه خوردند

و...الخ

ایرج میرزا

به مناسبت ایام محرم شعری از ایرج میرزا بله شعری از ایرج میرزا به مناسبت ایام محرم :

رسم است هر که داغ جوان دید ، دوستان

رأفت برند حالت آن داغ دیده را

یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا

وان یک زچهره پاک کند اشک دیده را

آن دیگری بر او بفشاند گلاب و شهد

تا تقویت کند دل محنت چشیده را

یک جمع دعوتش به گل و بوستان کنند

تا بر کنند از دل ، خارِ خلیده را

جمع دگر برای تسلای او دهند

شرح سیاه کاری چرخ خمیده را

القصه هر کسی به طریقی ز روی مهر

تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را

آیا که داد تسلیت خاطر حسین ؟

چون دید نعش اکبر در خون طپیده را

آیا که غم گساری و انده بری نمود ؟

لیلای داغ دیده ی زحمت کشیده را

بعد از پسر دل پدر آماج تیر شد

آتش زدند لانه ی مرغ پریده را